නොසැලෙන්න...

පුංචි දිය බිංදුවක්

මහා තද ගල් කුලක

ගැටී විසිරී ගි‍යද…

මේ පුංචි දිය බිංදු

කල් යද්දි ගල්කුලේ

සිදුරු හාරනු නොවෙද….

අපිත් නොසැලෙන ලෙසක

සිටියොතින් අරමුණක

උදා වෙන මතු දිනක

ජයගන්න බැරි වෙයිද....

 

අහිමි වූ කඳුළ...

මගේ පෙම් හැඟුම් ඔබ මිතුදමින්   වෙලද්දී
ගොලුවෙච්ච වදන් හදවතේ පොර   බඳද්දී
මගතොටේ හමු වෙලා ඔබ සිනහ   නගද්දී
නැගුණු කඳුළත් ගිලිහුනා මට         රිදුම් දී

විභාග ප්‍රතිඵලය..

එකම කොලයක රැඳුන

සිනහ රැඳි දෙනෙත ලඟ

කඳුලු බිඳු රැඳි නෙතඟ

කියයි ප්‍රතිඵලයෙ රඟ

 

ගංගාව..

පිපාසාව සංසිඳිමින්,

ගලා ගියත් නුඹ පෙර දින,

මහසයුරට එක් වී අද,

බොන්නට බැරි ලෙස ලුනු රස,

උනේ කෙලෙස උඩඟු විලස...

 

බුද්ධිගලනය..

රටේ මැද කඳුකරෙන් ඇරඹුන

ගඟ ගලා යයි මුහුද වෙතටම

මුතු මැණික් දිය යටම හංගන

මව්බිමේ පෝෂනය හෝදන

 

සිතා බලපන් නුඹත් එහෙමද

පුංචි තැනකින් පටන් අරගෙන

උගෙන දුප්පත් දනගෙ මුදලින

ගිහින් පිටරට වලට කඹුරන

රට අතැර ගිය ශ්‍රිලාංකිකයිනි,

නැවත එන්න.. අපි අපේ රට ගොඩනගමු..!

 

නුඹ නමට ලියන කව...

 

ඇරඹුවත් නුඹ නමින් කවි පෙලක්           පබදින්න

කිම වදන් පැකිලෙන්නෙ ඒ හැඟුම්          පවසන්න

නුඹ ඇවිත් මගේ මුලු හිත් අහස              සරසන්න

හිත නොමැත නුඹ අතැර වදන් සොයමින්    යන්න

 

 ඒ කවිය නුඹ නමට කෙලෙස හෝ          අමුණන්න

 අවැසි නෑ තව තවත් එලි සමය                රැකගන්න

 උවම් නැති උනත් ඒ කවිය හැඩ              කරවන්න

 වදන් වත් දෙනු මැනවි කවිය නිම           කරගන්න

Ring tone එක

මගේ දුරකතනයට මුලදි

ඇමතුමක් එන විටදි මහදේ

සොඳුරු හැඟුමන් ජනිත වන සේ

මිහිරි ගීයකි හඬින් ගැයුනේ

 

එදා සිට ඇය ඇමතු දවසේ

ඇසූ සුවහස් ගීත අතරේ

මහද නලවන එකම ගීතේ

වීය එය මී විතක් විලසේ

 

එදත් සුපුරුදු විලස නද දී

ඇගේ අයියයි දෙසුවෙ බෝසේ

ඇසෙනවිට මා සළිත වන සේ

එයම විය බියකරුම ගීතේ

 

අවාරේ සැදි පළතුරක් සේ

නැගෙයි ඉදහිට ගීත රාවේ

තවම නොදනිමි එහි වු අරුතේ

අනේ මන්දා එයයි ගීතේ